கானக் குயில் கூவும் ஓசையில்… உலகம் புதிதாய் மலர்ந்தது… அதிகாலையிலேயே குளித்து முடித்தவள், தோகையாக விரிந்த ஈரக் கூந்தலுடன் பூஜைக்காகத் தோட்டத்தில் பூக்களைப் பறித்துக் கொண்டிருந்தாள் தேன்மொழி… […]

இன்று… அவிநாசியின் வீடு விருந்தினர்களால் நிரம்பி வழிந்தது… ஆருத்ரனின் ஆருயிர் நண்பனான அறிவுக்கும் தேன்மொழிக்கும் இன்று ஊர் அறிய வெகு விமர்சனமாக நிச்சயம் நடந்தேறியது… என்னது, நிச்சயமா…? […]

பார்த்த விழி பார்த்தபடி பூத்துக் இருக்க காத்திருந்த காட்சி இங்கு காணக் கிடைக்க என இளம் வயதுத் தீரன் தேன்மொழியின் வரவிற்காகக் காத்திருந்தான்… தேன்மொழி வயதிற்கு வந்ததில் […]

அன்றைய பொழுது மிகவும் ரம்மியமாக விடிந்தது… வானம் புதுப் பெண்ணின் முகம் போலத் தெளிவாகக் காட்சி அளித்தது… காலைத் தென்றல் பூமியை மென்மையாக வருடிச் சென்றது… அவிநாசியின் […]

பஞ்சு மேகத் திரையினை நீக்கிய பால் நிலா, கள்ளமாய் கன்னிப் பெண்ணின் அறையை எட்டிப் பார்த்தது… அங்கு பால் வெளிச்சத்தில் பளபளவென்று ஜொலித்தாள் வெள்ளிப் பதுமை… இதுநாள் […]

13 இன்று: வழக்கம் போல் கல்லூரிக்கு கிளம்பிச் சென்ற தேன்மொழியின் மனம் ஏனோ எதிலும் நாட்டம் கொள்ளவில்லை… அவள் அறைக்குள் வந்த தீரன் ஒரு பக்கம்… அவள் […]

“நீதான் வேணும்” என்று தீரன் சொன்னதும்… “என்னது நானா..??” என விதிர்த்துப் போனாள் தேன்மொழி; தன் மார்பை இரு கரங்களால் பொத்திப் பிடித்துக்கொண்டு அவள் பயந்து பின்வாங்கினாள். […]

ஏய் நில்லுடி… உன்னை தான் கூப்பிடக் கூப்பிட நிக்காமல் போற… உனக்கு என்ன அவ்ளோ திமிரா என தன் எதிரே வந்து தீரனை ஏரெடுத்து பார்த்தவள்… சுற்றி […]

காரிருள் கவ்வியே மேகத்தினை சிறைபிடிக்கவே வந்தான் சூர்யதேவன்… கீச்… கீச்… என்ற குருவியின் சத்தத்தில் மெல்லக் கண் மலர்ந்தாள் தேன்மொழி… அவள் செவ்வரளி கண்களின் ஓரம் காய்ந்த […]

“அடி என் சிலுப்பி, நல்லா தளதளன்னு வளர்ந்த தக்காளிப் பழம் போல நிக்கிறியேடி…” என தன் அறையில் நின்ற தீரனைப் கண்டு தேன்மொழிக்கு பயத்தில் மொழியே மறந்தன. […]