ஒரு வழியாகப் பள்ளி முடிந்தது…. இனி அந்தச் சிறை சாலைக்குச் செல்லத் தேவையில்லை, இங்கேயே ஏதாவது கல்லூரியில் சேர்ந்து ஊரோடும் குடும்பத்தோடும் இருந்துவிடலாம்… என நினைத்து சிறகில்லாத தட்டான் பூச்சியாகச் சுற்றி வந்தாள்….
நிரஞ்சன் மற்றும் சில சிறுவர்களுடன் சேர்ந்து அதே தோப்பில் விளையாடிக்கொண்டு இருந்தாள்… கவனமாக… அந்தத் கிணற்றைத் தவிர்த்துவிட்டுத்தான்….
அனைவரும் ஒளிந்து விளையாட…. இவள் அவர்களிடம் மாட்டிக்கொள்ளாமல் இருக்க…. அருகில் இருந்த மரத்தில் ஏறிவிட்டாள்……
மந்தியாக மரம் ஏறியவளுக்குக் கீழே இறங்கும் வழி தான் தெரியவில்லை. தன்னைத் தேடி யாராவது வருவார்கள், அவர்கள் மூலம் இறங்கிவிடலாம் என எண்ணியவளுக்குக் கல்லை போடும் படியாக, அவர்களும் இவளைத் தேடித் தேடிக் களைத்து போய் வீடு திரும்பினர். நிரஞ்சனோ தன் சகாக்களோடு இணைந்து இவளை மறந்து சென்றுவிட்டான்.
யாரும் வராமல் போகத் தானே கீழே குதிக்கலாம் எனப் பார்த்தவளை உயரம் மிரட்ட, பயந்து நடுங்கினாள்.
அப்போது அந்தப் பக்கம் ஆட்கள் வரும் சத்தம் கேட்க, தாமதிக்காமல் உதவிக்கு அழைத்தாள்.
யாராவது பெரியவர்கள் வருவார்கள் என எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தவளுக்காக வந்தான் தனஞ்ஜெயன்.
ஏனோ அவனிடம் உதவி கேட்கும் எண்ணம் வராது… கமுக்கமாக அமர்ந்து கொண்டாள் மதுரா…..
ஆனால் குரல் வந்த திசையைத் தேடி வந்தவன்… எங்கிருந்து வந்தது அந்த சத்தம் என எல்லா இடமும் பார்த்துவிட்டு மேலே பார்த்தான்….
“வால் இல்லாத குரங்காக மதுரா அமர்ந்து இருக்க… விழுந்து விழுந்து சிரிக்க ஆரம்பித்தான்….
அதில் கடுப்பானவள்… “சிரிக்காதீங்க..!!” என கோபமாக கத்தினாள்….
“ஹாஹா… சரி சரி சிரிக்கல, வாலு அங்க உட்கார்ந்துட்டு என்ன பண்ற…?” என சிரிக்காமல் கேட்டு முடிக்க… பாடு பட்டுவிட்டான்….
“ஆன்… மாங்கா மரத்துல மந்தாரை பூ பூக்குதுனு சொன்னாங்க, அதான் பறிக்க வந்தேன்…!!” என வெடுக்கென்று சொல்லி…
“ஓஹ் அப்போ சரி, நீ பூ பறிச்சுட்டு பொறுமையா வா, நான் போறேன்.. ஆனா இங்க யானை, நரி எல்லாம் சுத்துதாம்…!!” என பயம் காட்டினாள்.
“ஏ… ஏ… மாமா தனியா விட்டுட்டு போகாத ப்ளீஸ்…!!” என கெஞ்சினாள் நங்கை….
“சரி அப்போ இறங்கி வா, வீட்டுக்கு போலாம்..!!” என்று அழைக்க….
“இறங்க தெரிஞ்சா இறங்கி இருக்க மாட்டேனா… எதுக்கு நாலு மணி நேரமா இப்படி மேல தொங்கிட்டு இருக்கேனாம்…!!” என எரிந்து விழுந்தாள்….
“ஹாஹா…!!” என பலமாக சிரித்தவன், “வா” என கை நீட்டினான்…
எக்கி பிடிக்க நினைக்க… முடியவில்லை….. அவனும் தன்னால் முடிந்தவரை முன்னால் கால் வைத்து எக்க இருவருக்கும் எட்டவில்லை….
“எட்டல குட்டி, நீ பேசாம குதி, நான் பிடிச்சிக்குறேன்..!!” என கூற…
முதலில் தயங்கியவள்… வேறு வழி இல்லாமல் சரி என்று அவனை நோக்கி குதிக்க ஆயத்தம் ஆக… அவளைப் பிடிக்க நின்றவன், மேல் இருப்பவளைப் பார்க்க… சமைந்து நின்றுவிட்டான்…
ஏன் எனில், குதிக்கத் தயாராகி அணிந்து இருந்த பாவாடை கிளையில் சிக்காமல் இருக்க, தூக்கிச் சொருகிக் கொண்டு மரத்தின் இரு கிளைகளைக் கை நீட்டிப் பிடிக்க…
தூக்கிச் சொருகிய வழியே தெரிந்த பலப்பலமான தந்த கால்களைக் கண்டு எச்சில் விழுங்கியவன்… மேலே தலையைத் தூக்கிப் பார்க்க… பருவம் அடையாத மங்கனிகள் பருத்து இருக்க… தலை கிறுக்கிறுக்க… நின்றவன்… அவள் முகத்தைப் பார்க்க… நீள்வட்ட முகத்தில் தெரிந்த அவள் கண்ணில் சொக்கிப்போனான்… மொத்தமாகத் தரையில் நின்று கொண்டு அவள் மீது குப்புற விழுந்துவிட்டான்…
அவன் நிலைமை தெரியாது இவள் வேறு குதிக்கப் போவது போல் செய்து பார்க்க… அவள் குனியும் போது அப்பட்டமாகத் தெரிந்த தொடை இடுக்கைக் கண்டு அதிர்ந்து போய் வியர்த்து நின்றான்…
சிறிது நேரம் அங்கேயே பார்த்தான்… பல ஆசைகள் எட்டிப் பார்க்கும் வாலிபனான தனஞ்ஜெயன்… பின் திடுக்கிட்டு தான் செய்வது தவறு என்று உணர்ந்து தலையைத் திருப்பிவிட்டான்…
“மாமா… அங்க எங்க பாக்குற… இங்க என்ன பாரு, ஒழுங்கா பிடி விட்றாத…!!” என அவனை அரட்டினாள்….
“நான் சும்மா இருந்தாலும் சண்டாளி இவ விட மாட்ட போலயே….!!” என மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்டவன்… கண்ணை உயர்த்தாமல் அவளைப் பிடிக்கத் தயாரானான்…
அவன் மீது குதித்தவள்…. பேலன்ஸ் தவறிவிட தன்னோடு சேர்த்து அவனையும் இழுத்துக்கொண்டு புதரில் உருண்டனர் இருவரும்….
தன் மேல் பட்டுப் படாமல் விழுந்தவளின் மொட்டுத் தேகம்… தனஞ்ஜெயனனின் ஹார்மோன்களைப் பதம் பார்க்க… அதன் வீரியம் தாங்க முடியாமல்…. தன்னோடு விழுந்தவளை…. இறுக அணைத்து…. தன்னைத் தாபத்தில் கொல்லும் மதுராவின் கீழ் ரோஜா இதழ் தன்னை மறந்து கடித்து இழுத்து உறிஞ்ச….
அதுவரை கீழே விழுந்ததில் பயந்து போனவள்…. இவன் தரும் முத்தத்தில் அதிர்ந்து போக… அவன் தரும் முத்தத்தின் வேகத்தைத் தாலாது அவனையே இறுகப் பற்றிக்கொண்டாள்….
பாம்பாக அறை ஆடையில் பின்னி கிடந்தவர்கள்… பக்கத்தில் மரம் முறியும் சத்தத்தில்…. மோக வலை அறுந்து பட்டென்று விலகிச் செல்ல….
மதுரா அவனைப் பார்க்கக் கூசி குனிந்து கொள்ள… தனாவும்… “ச்சை! என்ன பண்ணிட்டேன் சின்னப் பொண்ணு போய்..!!” என குற்ற உணர்ச்சியில் அவளைப் பார்க்காமல் எழுந்து கொள்ள….
மெல்ல எழுந்த மதுரா தன்னைத் தாழ்ந்து பார்க்க…. அவள் அணிந்திருந்த சட்டையின் முன் பாதி கிழிந்து தொங்க…. “அச்சச்சோ…!!” என அலற.
அதுவரை அவளைப் பார்க்காமல் திரும்பி இருந்தவன்… “என்னாச்சு..” எனப் பதட்டமாகத் திரும்ப…. மீண்டும் ஒரு முறை அதிர்ந்தான்…
இருவரும் கீழே விழும் போது… மதுரா அணிந்து இருந்த மெல்லிய சட்டை, தனஞ்ஜெயன் கையில் இருந்த காப்பு பட்டு கிழிந்து தொங்க… மெல்ல பார்வையை கீழிருந்து மேல் நோக்க… முதலில் குவிந்த தொப்புள் அருகே இருந்த மச்சம் தனாவை பார்த்து கண் அடிக்க… அசந்து போனான்… பின் மேலும் மேலே பார்வை கொண்டு செல்ல… தலை சுத்தி போனான்… வெறும் உள்ளாடையில் பிதுங்கி நின்ற… பருவ காய்கள்… அவன் இளமைக்கு சவால் விடுக்க… அதை வெறித்து பார்த்தபடி நின்றான்…..
அவன் குறுகுறுவென்று பார்ப்பதை கண்ட மதுரா… அவன் பார்வை கூசச் செய்ய தானாக அவள் கைகளை குறுக்காகக் கட்டிக் கொண்டாள்…..
அவள் செயலைக் கண்டவன் அவள் கண்களை நேராகப் பார்க்க… நான்கு கண்களும் ஒரே நேர்கோட்டில்… பார்த்து உரசி கொள்ள… அவன் விழி வீசி பாவைக்குள் ஏதோ செய்ய… திடுதிரு என்று அடி வயற்றில் சுரீர் என வலி எடுக்க….
“அம்மாஆஆஆ…!!” என கத்தி வயிற்றைப் பிடித்துக்கொண்டு அமர்ந்து கொள்ள….
தன்னால் தான் ஏதோ அவளுக்கு ஆகி விட்டது என பயந்து போனவன்… அவளைத் தொட… அதை மறுத்து அவனை அவள் தள்ளி விட….
மீண்டும் நெருங்க அவள் அதே செய்யக் கடுப்பானவன்… பிடிவாதமாகத் தொட்டு அவளுக்குத் தன் சட்டையை மாட்டிவிட்டு, தன் கைகளில் ஏந்தி வீடு வரை தூக்கி வந்து விட…
முதலில் அவளைக் கண்டு பதறியவர்கள்… பின் விஷயம் அறிந்து… சந்தோஷம் கொண்டனர்… இந்திரபவனம் விழாக்கோலம் கண்டு…
என்னவோ… எல்லாம் அந்த வீட்டுச் சின்னச் சிட்டுப் பருவசிட்டாக மாறியதையே…
முதல் பார்வையிலே
என்னை
பூக்க வைத்தாயடா…
யாரும் அறியாத
என் பொக்கிஷத்தைத்
கண்களால் திருட
வந்தாயோ திருடா…
யாருக்கும் இலாகாத
என்னை
உன் சுவாசத்தால்
உஷ்ணத்தால் இளக
வைத்த கள்வனே…
