நெஞ்சில் உறுத்திய தாலியை கையில் ஏந்தி, அதை வெறித்துப் பார்த்தபடி இருந்தால் முகிலினி… ஆம், அவள் முகிலினி தான்…!! தாலி கட்டி அழைத்து வந்தவர்கள் பால் பழத்திற்கு […]

“என்னத்தையப் பேசச் சொல்ற? அதான் அன்னைக்கே அவ்வளவு பேசியாச்சே! இன்னும் என்ன வெட்டி நியாயம் பேசி நேரத்தை வீணாக்கிக் கொண்டிருக்கறது? அன்னைக்கே தீர்ப்பு சொல்ல வேண்டியது இவர்

கையில் இருந்த வெற்று காகிதத்தை வீசி எறிந்துவிட்டு, குழந்தையை வெறித்த வண்ணம் அமர்ந்து இருந்தாள் தென்றல்… அவளைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்றே விளங்கவில்லை… ஏதோ ஒரு

தம்பிகளிடம் பேசிவிட்டு வந்துவிட்டானே ஒழிய, விஜயேந்திரனின் மனதுக்குள் ஆயிரம் குழப்பங்கள் நீடிக்கக் கொண்டிருந்தன… யோசிக்க யோசிக்க தலை வெடித்தது… நேற்று வரை குழந்தைக்குத் தகப்பன் யார் என்பது

“எது சீப்பா…??” என்று பெரும் கூச்சலிட்டான் வீர். “இந்தச் சீப்பைத் திருடுவா அந்தப் புள்ளை இவ்வளவு தூரம் வந்துச்சு…?” என நூறாவது முறையாகக் கேட்டிருப்பான் வீர், தன்

எழுந்து சென்ற உறவுகளை நினைத்து கலங்கியவர் சில நிமிடங்களிலே தன்னை சமாளித்துக்கொண்டார். “நீங்க சாப்பிடுங்க… எங்க போய்ட போறாங்க எல்லாம் அவங்களுக்கு என்ன விட்டா வேற கதியில்ல,