கானக் குயில் கூவும் ஓசையில்… உலகம் புதிதாய் மலர்ந்தது… அதிகாலையிலேயே குளித்து முடித்தவள், தோகையாக விரிந்த ஈரக் கூந்தலுடன் பூஜைக்காகத் தோட்டத்தில் பூக்களைப் பறித்துக் கொண்டிருந்தாள் தேன்மொழி… […]

இன்று… அவிநாசியின் வீடு விருந்தினர்களால் நிரம்பி வழிந்தது… ஆருத்ரனின் ஆருயிர் நண்பனான அறிவுக்கும் தேன்மொழிக்கும் இன்று ஊர் அறிய வெகு விமர்சனமாக நிச்சயம் நடந்தேறியது… என்னது, நிச்சயமா…?

அன்றைய பொழுது மிகவும் ரம்மியமாக விடிந்தது… வானம் புதுப் பெண்ணின் முகம் போலத் தெளிவாகக் காட்சி அளித்தது… காலைத் தென்றல் பூமியை மென்மையாக வருடிச் சென்றது… அவிநாசியின்

பஞ்சு மேகத் திரையினை நீக்கிய பால் நிலா, கள்ளமாய் கன்னிப் பெண்ணின் அறையை எட்டிப் பார்த்தது… அங்கு பால் வெளிச்சத்தில் பளபளவென்று ஜொலித்தாள் வெள்ளிப் பதுமை… இதுநாள்

13 இன்று: வழக்கம் போல் கல்லூரிக்கு கிளம்பிச் சென்ற தேன்மொழியின் மனம் ஏனோ எதிலும் நாட்டம் கொள்ளவில்லை… அவள் அறைக்குள் வந்த தீரன் ஒரு பக்கம்… அவள்