நேற்று இருந்த கொண்டாட்டத்திற்கான அடையாளம் சிறிதும் இன்றி மறைந்து போயிருந்தது…. அவ்வீட்டு மனிதர்கள் முகத்தில் சிறிதளவும் சிரிப்பில்லை…. அதை அனைத்தையும் மதுரா தன்னோடு எடுத்துச் சென்றுவிட்டாள்…. காலையில்

இளவேனிற்கால இரவு வேளை….பால் நிலா ஒளியில் வெள்ளி ஓடையில் பவானி வந்தாள், குளிர் தென்றலுடன்… ஜல் ஜல் என ஓசை எழுப்பும் சலங்கையை கழற்றிக் கொண்டிருந்தாள். எங்கே

வெம்மை தரும் வெயிலோன் மறைந்து குளுமை நிறைந்த முழு நிலவும் வந்து வெளிச்சம் சேர்க்க, பளிங்கினால் ஆன அந்த மாளிகை அந்தப் பௌர்ணமி இரவில் பெயருக்கு ஏற்றது